Badanie paznokci u dzieci powinno być szczegółowo brane pod uwagę wszak zmiana  na keratynowej strukturze może być początkowym objawem zaburzenia ogólnoustrojowego. Schorzenia giętkiej blaszki na dystalnych paliczkach wśród pacjentów pediatrycznych różnią się od chorób u dorosłych pod względem podejścia diagnostycznego i postępowania bowiem niektóre z nich manifestują się głównie lub wyłącznie u dzieci. Młodociani pacjenci z podstawowymi zaburzeniami systemowymi częściej przejawiają nabyte zaburzenia paznokci. Latorośle są wyjątkowo podatne na anomalie jednostki paznokciowej. U młodych osobników przejawiają się większe skłonności do infekcji bakteryjnych i wirusowych, jednak praktycznie  w tej grupie wiekowej nie występują zakażenia grzybicze. U maluchów często obserwuje się, a także diagnozuje stany dziedziczne lub autoimmunologiczne. Choroby paznokci mogą być wrodzone lub dziedziczne, a objawy zamanifestować się od razu po urodzeniu lub mogą zostać nabyte i pojawić się w późniejszym życiu dziecka. Nieprawidłowości jednostki paznokciowej są wskazówką w rozpoznaniu wielu genodermatoz. W niektórych przypadkach dystrofie paznokci są kluczowymi cechami diagnozowania zespołów lub stanów dziedzicznych [1].

Oględziny paznokci są istotną  częścią badania fizykalnego wśród najmłodszych.  Prawidłowy wywiad kliniczny i starannie przeprowadzone badanie pomagają specjaliście rozpoznać przyczynę nieprawidłowości oraz podjąć decyzję o właściwym leczeniu anomalii
u młodych pacjentów. Nie istnieje jednak unikana klasyfikacja dystrofii według wieku aczkolwiek można je podzielić na grupy, w których większość przypadków występuje częściej niż w innych przedziałach wiekowych. Co więcej niedoskonałości nie muszą pojawiać się zaraz po wystąpieniu przypadłości lecz ich prezentacja może być modyfikowana takimi czynnikami jak wiek, czy też pogorszenie lub poprawa stylu życia [1].

Zaburzenia giętkiej blaszki keratynowej u dzieci można podzielić na różne kategorie. Głównym wyznacznikiem klasyfikacji chorób pediatrycznych jest wiek, w którym w  większości przypadków się one pojawiają, koncentrując się przede wszystkim na chorobach, które dotykają młodych pacjentów od urodzenia do 5 roku życia. Pierwsza kategoria dotyczy noworodków ze zmianami obecnymi w chwili narodzin lub w pierwszych dniach życia. Drugą kategorię reprezentują niemowlęta od 1 miesiąca do 1 roku. Dzieci w wieku 1 -3 lata stanowią trzecią kategorię, a ostatnia to dzieci w przedziale wiekowym 3 -5 lat [1].

Tabela 1. Opracowanie własne

Nie znaleziono załącznika